Posługi

  1. PRZYGOTOWANIE POŚREDNIE

Najlepiej zacząć przygotowania trzy a nawet cztery tygodnie wcześniej jeśli przygotowujemy posługę na większą uroczystość. Jeśli chodzi natomiast chodzi o Eucharystie parafialną to wystarczy nam tydzień lub dwa tygodnie.

Modlitwa

Nie można przystąpić do posługi precentorki bez uprzedniego uświadomienia sobie w jakim celu podejmuje się tę posługę. Dlatego na samym początku pomódl się o zrozumienie celu i sensu twojej posługi. Uświadom sobie, że służysz Kościołowi i Bogu. Nigdy o tym nie zapominaj. Czyń wszystko na chwałę Boga. Bądź odważna i zdecydowana.

Zebranie informacji

Wypisz na kartce najważniejsze informacje:

  • Czytania Liturgii Słowa (z kalendarza liturgicznego, z Internetu)
  • Formularz mszalny (zapytaj kapłana, ceremoniarza)
  • Intencja mszalna (zapytaj kapłana, ceremoniarza, zakrystianina)
  • Okoliczności odprawiania Eucharystii (msza parafialna, wspólnotowa, z udziałem dzieci)

Dowiedz się jaki ma być zakres posługi pozaprezbiterialnej.

Dzięki tym informacjom będziesz wiedziała, jakie posługi powinny zostać podjęte oraz ilu osób posługujących potrzebujesz. Inny zespół liturgiczny potrzebny jest na Eucharystię parafialną, a inny na wielką uroczystość z udziałem tysiąca wiernych.

Przygotowanie tekstów

Przygotuj lub poproś o przygotowanie tekstów:

  • Komentarzy (podaj komentatorce ważne informacje takie jak: czytania, formularz mszalny, okoliczności odprawiania Eucharystii; powiedz, do których momentów Eucharystii komentarze maja zostać napisane).
  • Modlitwy powszechnej (podaj osobie piszącej modlitwę ważne informacje takie jak: czytania, formularz mszalny, okoliczności odprawiania Eucharystii, intencję mszalną jeśli jest ci znana; przypomnij o napisaniu wstępu i zakończenia).

Teksty powinny być gotowe kilka dni wcześniej (jeśli jest to możliwe), żebyś mogła je sprawdzić.

Pamiętaj, że nie zawsze znajdziesz wszystkie potrzebne ci informacje odpowiednio wcześniej, dlatego musisz potrafić przewidywać różne sytuacje. Nigdy nie wiadomo, czy pięć minut przed rozpoczęciem Eucharystii ktoś cię nie poinformuje o jeszcze jednej intencji mszalnej.

  1. PRZYGOTOWANIE BEZPOŚREDNIE

Spotkanie organizacyjne

W przypadku gdy zajmujesz się przygotowaniem uroczystości z udziałem dużej ilości wiernych, nie zapomnij o przeprowadzeniu spotkania organizacyjnego dla żeńskiego zespołu liturgicznego.

 Przykładowy plan spotkania:

  • Modlitwa do Ducha Świętego o natchnienie i mądrość,
  • Przypomnienie celu posługi,
  • Rozdzielenie funkcji,
  • Omówienie każdej z posług,
  • Przekazanie ważnych informacji organizacyjnych (cały żeński zespół liturgiczny powinien być dobrze poinformowany o przebiegu uroczystości, ponadto dziewczyny powinny wiedzieć jaki jest plan uroczystości, gdzie jest informacja, punkt medyczny i toalety).

 Warto też w wolnej chwili porozmawiać z każdą z osób odpowiedzialnych za konkretne posługi o ich przeprowadzeniu.

Komentarze – wskazówki przydatne w przygotowaniu posługi

  • sprawdzenie komentarzy;
  • kartka, na której napisane są komentarze musi być schludna i czysta, najlepiej by komentarze były wydrukowane dużą czcionką;
  • warto pamiętać o podkładce w jednolitym kolorze;
  • próba z osobami czytającymi – głośne i wyraźne czytanie;
  • przypomnienie osobom czytającym, że ich strój ma być dostosowany do ich posługi (schludny, czysty i godny);
  • ustawienie mikrofonu i sprawdzenie jego funkcjonowania;
  • ustalenie miejsca czytania komentarzy.

Modlitwa powszechna – wskazówki przydatne w przygotowaniu posługi

  • przekazanie wstępu i zakończenia modlitwy ceremoniarzowi;
  • sprawdzenie czy wszystkie intencje mszalne są uwzględnione w modlitwie;
  • próba z osobami czytającymi – podchodzenie do ambony, samodzielne ustawianie sobie mikrofonu (chyba, że jego funkcjonowanie jest zbyt skomplikowane i potrzebna jest pomoc osób trzecich), ukłony, głośne i wyraźne czytanie;
  • przypomnienie osobom czytającym, że ich strój ma być dostosowany do ich posługi (schludny, czysty i godny);
  • ustalenie formy aklamacji (osoby czytające muszą zostać poinformowane czy aklamacja jest wykonywana przez scholę lub kantora, czy same mają ją wykonać).

Służba darów – wskazówki przydatne w przygotowaniu posługi

 + przygotowanie darów i stolika

  • stolik musi być stabilny, czysty i nakryty białym obrusem;
  • należy ustalić gdzie co będzie położone po przyniesieniu do ołtarza;
  • w przygotowaniu i przyniesieniu do stolika darów eucharystycznych mogą pomóc ministranci ołtarza;
  • z ceremoniarzem należy skonsultować co należy zabrać na stolik z darami i w jakich ilościach.

 + próba z osobami posługującymi

  • wyznaczenie kolejności niesienia darów (Dary eucharystyczne zawsze na końcu), jak również trasy procesji;
  • ustalenie jednolitej formy i momentu ukłonu;
  • przypomnienie osobom posługującym, że ich strój ma być dostosowany do ich posługi (schludny, czysty i godny);

Służba ładu – wskazówki przydatne w przygotowaniu posługi

Dobrze jest, gdy osoba odpowiedzialna za służbę ładu może zrobić osobne, krótkie spotkanie dla wszystkich osób posługujących w tej służbie, aby ustalić następujące kwestie:

  • konkretne miejsce posługi każdej z osób (kto gdzie stoi i co robi – jaki jest zakres jego posługi);
  • gdzie i w których momentach należy zrobić przejścia dla procesji wyjścia, wejścia, procesji z darami, jak również przejścia ewakuacyjne (gdy Eucharystia nie jest odprawiana w kościele lub gdy wierni stoją w przejściach);
  • należy również przypomnieć na czym polega służba ładu (dbałość o ciszę, porządek i spokój podczas Eucharystii) oraz o tym, że strój posługujących ma być dostosowany do ich posługi (schludny, czysty i godny).

Powyższe wskazówki nie wyczerpują tematu, a raczej są tylko punktem wyjścia w posłudze precentorki; posłudze, w której trzeba mieć szeroko otwarte oczy i dużą wyobraźnie!

CEREMONIARZ to osoba dbająca o należytą organizacyjną czynności sakralnych, oraz o godny i pobożny ich przebieg.

„Wypada, aby przynajmniej w katedrach i w większych kościołach był odpowiednio przygotowany mistrz ceremonii, który by się troszczył o należytą organizację czynności liturgicznych oraz o wykonywanie ich przez wyświęconych szafarzy i przez wiernych świeckich w sposób godny, w należytym porządku i pobożnie.” (OWMR 106)

W szczególności do zadań ceremoniarza należy odpowiednie przygotowanie Liturgii, tak aby wierni, jak również sam ceremoniarz, mogli ją odpowiednio przeżyć.

Zakrystianem nazywamy osobę, której powierzona jest troska o świątynię. Do jego zadań należy utrzymywanie porządku w kościele i zakrystii, przygotowywanie paramentów i naczyń liturgicznych.

Cechą dobrze prowadzonej zakrystii jest panujący w niej ład. Wszystko powinno znajdować się na odpowiednim miejscu i być czyste, wyprasowane i ułożone. W zakrystii nie powinno zabraknąć szaf i wieszaków na ornaty, alby oraz komże i alby dla służby liturgicznej, szuflad na bieliznę kielichową, obrusy i przykrycia ołtarza, półek na naczynia liturgiczne, a także umywalki i szerokiego pulpitu do przygotowania szat dla kapłanów. Na szufladach należy zaznaczyć, co się w nich znajduje. Ważne jest to zwłaszcza w domach rekolekcyjnych, gdzie nie ma osoby stale zajmującej się zakrystią.

Uczestnicząc w misterium wiary, jakim jest Eucharystia, nie możemy być jak obcy i milczący widzowie, lecz musimy w świętej tajemnicy uczestniczyć świadomie, pobożnie i czynnie. Powinniśmy razem z kapłanem uczyć się siebie samych składać w ofierze Ojcu za pośrednictwem Chrystusa.

Jednym ze sposobów czynnego uczestnictwa w ofierze Mszy świętej jest podejmowanie służby darów. Stara tradycja – stawanie przed Bogiem z darami. Służba darów jest jedną z posług liturgicznych, które mogą spełniać szczególnie dziewczęta. Służba ta dokonuje się poza prezbiterium. Posiada ona swoje źródła w dokumentach Kościoła:

Gdy gromadzimy się na liturgię, musimy sobie uświadomić, że nie jesteśmy tylko tłumem. Nie jesteśmy bezwolną, przypadkową masą ludzką. Tłum, masa nie nadają się do złożenia Bogu Ojcu ofiary. Przekraczając próg kościoła mamy sobie uświadomić, że jesteśmy wspólnotą.

„Spośród pozostałej służby liturgicznej jedni spełniają różne funkcje w obrębie prezbiterium, inni poza nim. (...) Do drugich należą (...) ci, którzy w pewnych krajach przyjmują wiernych w drzwiach kościoła, wskazują im właściwe miejsca i utrzymują porządek w czasie procesji.(...)” (OWMR 68).

Ministranci, lektorzy, komentatorzy i członkowie chóru również spełniają prawdziwą funkcję liturgiczną. Niech więc wykonują swój urząd z tak szczerą pobożnością i dokładnością, jak to przystoi wzniosłej posłudze i odpowiada słusznym wymaganiom Ludu Bożego. (KL 29)

Jednym z zadań Kościoła jest troska o świadomy, czynny i pełny udział wiernych w liturgii. Komentator liturgiczny bierze udział w spełnianiu tego zadania poprzez wygłaszanie komentarza – wypełniania prawdziwej funkcji liturgicznej.

„Każdy z uczestników zgromadzenia eucharystycznego ma prawo i obowiązek wnieść wkład we wspólne uczestnictwo, w zależności od stopnia święceń i od spełnianej funkcji. Wszyscy zatem, tak słudzy liturgii, jak wierni, pełniąc swoje funkcje, mają czynić tylko to wszystko, co do nich należy, aby w ten sposób w samym porządku akcji liturgicznej ukazywał się Kościół ze swą strukturą różnych święceń i posług.” (OWMR 58)